81 میلیارد دلار در نبرد جهانی تراشه

به گزارش ICTNN، 81 میلیارد دلار اولین موج حدود 380 میلیارد دلاری است که دولت های سراسر جهان به شرکت هایی مانند اینتل و TSMC تایوان برای تقویت تولید ریزپردازنده های قدرتمندتر اختصاص داده اند. افزایش بودجه، رقابت با پکن بر سر فناوری های پیشرفته را به لحظه ای حساس تبدیل کرده است که آینده اقتصاد جهانی را شکل خواهد داد.

جیمی گودریچ، مشاور ارشد امور چین و فناوری استراتژیک در شرکت رند، گفت: “شکی نیست که ما در رقابت تکنولوژیکی با چین، به ویژه در زمینه فناوری نیمه اتوماتیک – رانندگان، از خط پایان عبور کرده ایم. هر دو طرف این موضوع را به یکی از اهداف اصلی استراتژیک ملی خود تبدیل کرده اند.

آنچه به عنوان نگرانی در مورد پیشرفت سریع چین در بخش الکترونیک آغاز شد، در طول همه‌گیری ویروس کرونا به وحشت گسترده تبدیل شد، زیرا کمبود تراشه بر اهمیت این اجزای کوچک برای امنیت اقتصادی تاکید می‌کند. در حال حاضر، همه چیز در خطر است، از احیای صنعت فناوری آمریکا تا ادعای برتری در هوش مصنوعی و ایجاد تعادل در صلح در سراسر تنگه تایوان.

هزینه های تولید تراشه برای ایالات متحده و متحدانش چالش جدیدی را برای سیاست صنعتی چندین دهه پکن ایجاد می کند. البته چالشی که سال ها طول می کشد تا به ثمر بنشیند. هجوم کمک ها خط مقدم جنگ تجاری ایالات متحده و چین را دشوارتر کرده است، از جمله در کشورهایی مانند ژاپن و خاورمیانه. همچنین به اینتل کمک می‌کند که زمانی از نظر تولید تراشه رتبه اول را داشت اما در سال‌های اخیر این جایگاه را به رقبایی مانند Nvidia و TSMC واگذار کرده است.

برنامه های سرمایه گذاری در آمریکا به نقطه بحرانی رسیده است. مقامات ایالات متحده ماه گذشته از بسته کمکی 6.1 میلیارد دلاری برای Micron Technology، بزرگترین سازنده تراشه های حافظه کامپیوتری در ایالات متحده، رونمایی کردند. این آخرین کمک چند میلیارد دلاری برای یک کارخانه پیشرفته ساخت تراشه در ایالات متحده است که تعهدات کمک مالی به شرکت هایی از جمله اینتل، TSMC و Samsung Electronics را به 33 میلیارد دلار می رساند.

این جو بایدن، رئیس جمهور ایالات متحده بود که با امضای قانون علم و تراشه 2022، راه را برای این منبع مالی هموار کرد و قول داد در مجموع 39 میلیارد دلار یارانه به شرکت های میکروچیپ، با وام ها و ضمانت هایی به ارزش 75 میلیارد دلار اضافی به اضافه مالیات پرداخت کند. اعتبار. تا 25 درصد آن را جذاب تر کرده است. این امر در تلاش‌های او برای احیای تولید داخلی نیمه‌رساناها – به‌ویژه تراشه‌های پیشرفته – و ایجاد مشاغل جدید برای متقاعد کردن رای‌دهندگان که شایسته انتخاب مجدد در انتخابات ریاست‌جمهوری نوامبر است، نقش اساسی داشت.

در این سرمایه گذاری ها، آمریکا نه تنها به دنبال مقابله با چین است. چین هنوز چند نسل از سایر کشورها در فناوری پیشرفته نیمه هادی عقب است. آمریکایی ها همچنین قصد دارند شکاف ده ها ساله در مشوق های دولتی به نفع تایوان و کره جنوبی را که این کشورها را به مراکز صنعت تراشه تبدیل کرده اند، ببندند.

این جنجال‌ها به رقابت بین ایالات متحده و متحدانش در اروپا و آسیا دامن می‌زند که به دنبال سهمی از تقاضای فزاینده برای قطعات برای پیشبرد هوش مصنوعی و محاسبات کوانتومی هستند.

جینا ریموندو، وزیر بازرگانی ایالات متحده، که بر امور نیمه هادی های دولت نظارت می کند، ماه گذشته در کنفرانسی در واشنگتن گفت: «تکنولوژی به سرعت در حال پیشرفت است. دشمنان و رقبای ما کند حرکت نمی کنند. آنها به سرعت در حال تکامل هستند، بنابراین ما باید به سرعت عمل کنیم.

برنامه های سرمایه گذاری اروپایی: مهم اما ناکافی

در سراسر اقیانوس اطلس، اتحادیه اروپا برنامه 46.3 میلیارد دلاری خود را برای توسعه قابلیت های تولید محلی دارد. کمیسیون اروپا تخمین زده است که سرمایه گذاری های دولتی و خصوصی در این بخش به بیش از 108 میلیارد دلار می رسد که عمدتا برای حمایت از پایگاه های تولید بزرگ است.

دو تا از بزرگترین پروژه های اروپا در آلمان در حال انجام است: یکی کارخانه 36 میلیارد دلاری اینتل، با نزدیک به 11 میلیارد دلار یارانه برای ماگدبورگ برنامه ریزی شده است، و دیگری سرمایه گذاری مشترک TSMC، به ارزش نزدیک به 11 میلیارد دلار، که نیمی از آن را پوشش می دهد. بودجه دولت با این حال، کمیسیون اروپا هنوز تایید نهایی کمک دولتی به هیچ یک از آنها را نداده است و کارشناسان هشدار می دهند که سرمایه گذاری های این اتحادیه برای رسیدن به هدف تولید 20 درصد از نیمه هادی های جهانی تا سال 2030 کافی نخواهد بود.

سایر کشورهای اروپایی برای تامین مالی پروژه های بزرگ یا جذب کسب و کار با مشکل مواجه بوده اند. اسپانیا در سال 2022 اعلام کرد که تقریباً 13 میلیارد دلار به بخش نیمه هادی اختصاص خواهد داد، اما به دلیل عدم وجود اکوسیستم نیمه هادی در این کشور، تنها مقادیر کمی را به برخی از شرکت ها اختصاص داده است.

هند و عربستان سعودی وارد بازی می شوند

اقتصادهای نوظهور نیز به دنبال ورود به بازی توکن هستند. در ماه فوریه، هند سرمایه‌گذاری‌های یک صندوق دارایی دولتی 10 میلیارد دلاری، از جمله پیشنهاد گروه تاتا برای ساخت اولین کارخانه بزرگ تولید تراشه در کشور را تصویب کرد. در عربستان سعودی، صندوق سرمایه گذاری دولتی قصد دارد امسال سرمایه گذاری بزرگ و نامعلومی را برای ورود به بخش نیمه هادی ها انجام دهد و هدف آن تنوع بخشیدن به اقتصاد این کشور وابسته به سوخت های فسیلی است.

در ژاپن، وزارت بازرگانی از ژوئن 2021 تقریباً 25.3 میلیارد دلار برای کمپین تراشه خود هزینه کرده است. از این مبلغ، 16.7 میلیارد دلار برای پروژه هایی از جمله دو کارخانه TSMC در کوماموتو و هوکایدو در نظر گرفته شده است. راپیدوس قصد دارد در سال 2027 تراشه های منطقی 2 نانومتری را تولید انبوه کند. فومیو کیشیدا، نخست وزیر ژاپن، هدف خود را سه برابر کردن فروش تراشه های داخلی به 96.3 میلیارد دلار تا سال 2030 با مجموع سرمایه گذاری 64.2 میلیارد دلار، شامل سرمایه گذاری های بخش خصوصی، تعیین کرده است.

بر خلاف واشنگتن و توکیو، سئول از تامین مالی مستقیم و یارانه خودداری کرده است و ترجیح می دهد نقشی هدایت کننده برای صنعت غنی از پول نقد خود ایفا کند. در بخش نیمه هادی، دولت کره جنوبی نقش حمایتی ایفا می کند و حدود 246 میلیارد دلار هزینه می کند، بخشی از چشم انداز فناوری ملی گسترده تر، از خودروهای الکتریکی گرفته تا روباتیک. این اقدامات توسط یک برنامه تراشه 7.3 میلیارد دلاری پشتیبانی می شود که وزارت دارایی کره جنوبی روز یکشنبه اعلام کرد به زودی از آن رونمایی خواهد شد.

اما یک خطر بالقوه تحت الشعاع افزایش حمایت دولت‌ها در سراسر جهان، اشباع تولید تراشه است.

بر اساس گزارش بلومبرگ، سارا روسو، تحلیلگر برنشتاین، گفت: همه این سرمایه گذاری ها در تولید که با سرمایه گذاری های دولتی و نه مبتنی بر بازار انجام می شود، در نهایت می تواند به وضعیتی منجر شود که ما بیش از آنچه نیاز داریم، توانایی داشته باشیم. » با این حال، این خطر با زمان مورد نیاز برای به کار انداختن ظرفیت های جدید برنامه ریزی شده کاهش می یابد.

ICTNN