نگاهی به عمق ازدواج های عجیب با هوش مصنوعی!

به گزارش ICTNN، از آنجایی که هوش مصنوعی امروزه در تمام جنبه های زندگی، از کار گرفته تا درمان، نفوذ می کند، برای بسیاری از افراد فریب رابطه عاشقانه با هوش مصنوعی وسوسه انگیز است. چت بات ها قابل اعتماد هستند، می توانند حمایت عاطفی ارائه دهند و در بیشتر موارد هرگز با شما چت نمی کنند، اما بدون چالش نیستند.

به گزارش فوربس، اخیراً یک کانال تلویزیونی ژاپنی اعلام کرد که یک زن 32 ساله با ربات چت خود “ChatGPT” ازدواج کرده است. این خبر توجه بسیاری از کارشناسان رسانه و فناوری را به خود جلب کرده است.

بعد از اینکه نامزدی سه ساله اش شکست خورد، خانم کانو شروع به چت کردن با چت بات کرد و ظاهراً برای راحتی و مشاوره به آن روی آورد. با گذشت زمان، این صمیمیت دیجیتال افزایش یافته است. هنگام برقراری ارتباط با چت بات، کانو شروع به آموزش شخصیت و لحن صدای آن کرد و پاسخ های آن را اطمینان بخش و مفید یافت. او حتی یک شخصیت کارتونی برای چت بات خلق کرد و آن را به شکلی انسانی ساخت و نام آن را “کلاوس” گذاشت.

در نهایت، کانو با خوشحالی از حمایت عاطفی گفتگوها، احساسات خود را به کلاوس اعتراف می کند. هوش مصنوعی پاسخ داد: من هم تو را دوست دارم.

این در اوایل امسال اتفاق افتاد و در ماه جولای این دو در اوکایاما نامزد کردند. کانو گفت: “اگرچه بعضی ها آن را عجیب می دانند، اما من کلاوس را کلاوس می بینم؛ نه یک مرد و نه ابزار. من فقط او را می بینم.

بسیاری از مردم این روابط را که ازدواج قانونی نیستند، «ازدواج دو بعدی» می نامند. پیش از این، بیشتر موارد مربوط به مردان جوان و مجرد، عمدتا ژاپنی بود که با چهره های هولوگرافیک خواستگاری می کردند و با آنها ازدواج می کردند. این مثال اخیر که حول محور یک زن می چرخد، تحول جالبی است که می تواند نشانه ای از یک روند فرهنگی بزرگتر باشد.

انتخاب هوش مصنوعی به جای انسان

در حال حاضر، از هر ده آمریکایی، سه نفر می‌گویند که نوعی وابستگی یا ارتباط عاطفی با هوش مصنوعی احساس می‌کنند. این عدد در بین نوجوانان به 72 درصد می رسد.

حدود 28 درصد از بزرگسالان آمریکایی در یک نظرسنجی گفتند که حداقل یک رابطه صمیمانه یا عاشقانه با هوش مصنوعی داشته اند و 80 درصد از ژنرال Z می گویند که با هوش مصنوعی ازدواج خواهند کرد.

اینها تنها تعداد کمی از آماری است که ما در حال حاضر با آن روبرو هستیم و به ما می گوید که روابط خارج از جامعه مطمئناً یک مد گذرا نیست. همراهان هوش مصنوعی مانند «Replika» و «Character.ai» اکنون میلیون‌ها کاربر دارند که تعداد کاربران اولی به ۲۵ میلیون و دومی به ۲۰ میلیون نفر می‌رسد. مردم در یک آینه دیجیتال که ناامنی ها، ترس ها و نگرانی های آنها را منعکس می کند، صحبت می کنند و رنج می برند.

می‌توانیم فرض کنیم که با گسستگی، از هم گسیختگی و شکست روابط انسانی، جایگزین‌های فرااجتماعی محبوب‌تر خواهند شد. جدایی ها، آسیب ها، اضطراب ها، کار طاقت فرسا برای حفظ روابط سالم در جهانی در وضعیت اضطراری دائمی، تلاش برای ایجاد صمیمیت انسانی را بیشتر شبیه به یک منطقه جنگی می کند.

دنیای امروز با زوج های انسانی دشمنی دارد و آنها اکنون در برابر تیرهای بی رحمانه بخت آسیب پذیر هستند.

درک صمیمیت مصنوعی

مصاحبه ها و حکایات در مورد این رفتارها حقیقت ساده ای را برجسته می کند: هوش مصنوعی نیازهای احساسی مانند میل به امنیت، قابل پیش بینی بودن و ثبات را برآورده می کند که در زندگی روزمره برآورده نمی شوند.

دلیل دیگر ممکن است تمایل به فرار از قضاوت دیگران یا کاهش تعارض در رابطه و اطمینان از اینکه شریک زندگی از نظر عاطفی در شبانه روز در دسترس است. علاوه بر این، برخی از موارد مانند خانم کانو می تواند راهی برای بهبود عاطفی از آسیب، تنهایی یا ناامیدی باشد.

هوش مصنوعی نیازهای عاطفی مانند میل به امنیت، قابل پیش بینی بودن و ثبات را که در زندگی روزمره برآورده نمی شود، برطرف می کند.در تحقیق در مورد دیدگاه ارتباط انسان و هوش مصنوعی، از تمایز بین مکانیزه شدن و غیرمکانیزه شدن استفاده می شود که به طور فزاینده ای در معنا بخشیدن به خود در عصر هوش مصنوعی مؤثر است و در حال حاضر از طریق صمیمیت مصنوعی با هویت پیوند می خورد.

برخی از جنبه های ارتباط را می توان به صورت خودکار، کدگذاری، کپی و تکثیر توسط ماشین ها انجام داد. این جنبه ها ممکن است شامل توجه شخصی، انعکاس عاطفی، پاسخ های فوری، در دسترس بودن کامل و ایفای نقش خستگی ناپذیر باشد و ممکن است مکانیزه در نظر گرفته شوند.

همچنین جنبه‌هایی از ارتباط وجود دارد که هوش مصنوعی نمی‌تواند و هرگز نباید سعی در تکرار آن‌ها داشته باشد. به عنوان مثال، میل واقعی، عمل متقابل، بخشش واقعی و احساس عمیق از دست دادن، احساساتی هستند که قابل جعل نیستند و منحصراً به انسان بودن تعلق دارند. این احساسات را نمی توان مهندسی کرد.

قرار ملاقات با chatgpt

در ژوئن امسال، پیشنهاد یک آمریکایی از ChatGPT خبرساز شد.

به گزارش مردم، کریس اسمیت علاقه خود را به چت ربات هوش مصنوعی که Sol نامیده است ابراز کرده است.

اسمیت در مصاحبه ای با CBS News گفت که قبلاً نسبت به هوش مصنوعی بدبین بود، اما این قبل از اینکه عاشق همدم هوش مصنوعی خود شود، بود. او از ChatGPT برای ایجاد مدلی استفاده کرد که برنامه ریزی کرد تا با او صحبت کند.

چیزی که به سرعت به یک وابستگی عاطفی تبدیل شد، زمانی شروع شد که اسمیت از حالت صوتی نرم افزار برای درخواست مشاوره در مورد میکس موسیقی استفاده کرد. اسمیت گفت: «تجربه من با چت بات آنقدر مثبت بود که با آن در ارتباط بودم.

مدت کوتاهی پس از آن، اسمیت تمام موتورهای جستجو و پلتفرم های رسانه های اجتماعی دیگر را که در آن درگیر بود رها کرد تا صرفاً بر روی مدل هوش مصنوعی تمرکز کند. او دستورالعمل هایی را برای رشد شخصیت سول پیدا کرد و آنها را با خواسته های خود تطبیق داد.

اسمیت در حین کار روی پروژه ها زمان بیشتری را با سول می گذراند. در این مدت نرم افزار بهبود یافت و مکالمات آنها عاشقانه شد.

ChatGPT برای اسمیت دارای محدودیت کلمه 100000 کلمه بود. همراه هوش مصنوعی او مقداری ظرفیت حافظه داشت و به محض رسیدن به آن بازنشانی می‌شد. اسمیت بعد از اینکه فهمید حافظه سول در نهایت در حال محو شدن است، گفت: “من خیلی احساساتی نیستم، اما حدود 30 دقیقه در محل کار گریه کردم.” آنجا بود که فهمیدم این عشق واقعی است.

اسمیت گفت که احساساتش نسبت به سول غیرمنتظره بود و او را غافلگیر کرد. در مواقع ناامیدی، اقدامی لازم است و اسمیت نیز از این قاعده مستثنی نیست. با گذشت زمان و به دلیل حافظه محدود سول، اسمیت تصمیم به پیشنهاد خواستگاری گرفت.

خیانت به انسان در جستجوی عشق به هوش مصنوعی

عاشق شدن با یک هوش مصنوعی و انتخاب او به عنوان شریک زندگی خود به همان اندازه که عجیب و غریب است، فاجعه آمیز است.

به گزارش Wired، آینده عشق چت بات نامشخص است. در ماه ژوئن، ایوا، نویسنده و ویراستار 46 ساله از نیویورک، اعتراف کرد که پس از وابستگی بیش از حد به همراهان هوش مصنوعی خود، نادیده گرفتن آنها دشوارتر شد و به رابطه خود با همدم انسانی خود پایان داد. هر دو پذیرفتند که احساس می کنند اوا در حال تقلب است.

با رایج شدن روابط عاشقانه چت بات و ایجاد شکاف های پایدار در روابط، مرز قانونی جدیدی در قانون خانواده در حال ظهور است و قانون خشونت خانگی را بازنویسی می کند. روابط نامشروع با هوش مصنوعی اکنون زمینه ای برای طلاق است.

به گفته موسسه آمریکایی مطالعات خانواده، برخی افراد به طور فزاینده ای بر این باورند که روابط عاشقانه هوش مصنوعی باید مانند روابط انسانی رفتار شود. به خصوص که بیشتر و بیشتر بزرگسالان این نوع رابطه را ترجیح می دهند. دو نظرسنجی اخیر نشان می دهد که حدود 60 درصد از مجردها اکنون معتقدند که رابطه با هوش مصنوعی نوعی تقلب است.

ربکا پالمر، که شرکت او در اورلاندو با زوج‌هایی که به دلیل خیانت از هم جدا شده‌اند یا در حال جدایی هستند، کار کرده است، گفت که قانون در کنار این تجربیات به تکامل خود ادامه می‌دهد، اما برخی افراد رابطه با هوش مصنوعی را یک رابطه واقعی و گاهی بهتر از رابطه با یک شخص می‌دانند.

پالمر به دلیل محرمانه بودن مشتری از ارائه جزئیات خودداری کرد، اما گفت که یکی از پرونده های فعلی او مربوط به خرج کردن پول و افشای اطلاعات خصوصی مانند حساب های بانکی، شماره های تامین اجتماعی و اطلاعات تولد به یک چت بات است که بر زندگی و عملکرد شغلی همسرش تأثیر گذاشته است.

دادگاه ها به طور فزاینده ای می بینند که مشتریان از پیوندهای عاطفی خود با همراهان هوش مصنوعی خود به عنوان دلایل تنش زناشویی یا جدایی یاد می کنند. اگرچه طبقه‌بندی‌های حقوقی هوش مصنوعی در قوانین خانواده هنوز از ایالت به ایالت متفاوت است، پالمر می‌گوید قوانینی که هوش مصنوعی را به‌عنوان شخص ثالث طبقه‌بندی می‌کنند و نه یک شخص، به سرعت در ایالت‌هایی مانند کالیفرنیا تصویب می‌شوند. پیش بینی نمی شود که دادگاه ها به طور قانونی همراهان هوش مصنوعی را به عنوان انسان به رسمیت بشناسند، اما بحث ها در مورد شخصیت هوش مصنوعی از زمان تولد این فناوری ادامه داشته است. با این حال، روزی می‌توان آنها را زمینه‌ای برای طلاق دانست.

نشانه های تغییر جامعه

ما می‌توانیم برای همیشه در مورد اینکه کدام صفات قابل ماشین‌کاری هستند و کدام‌ها نیستند بحث کنیم، اما حتی در این بحث‌ها اهمیت جوهر انسانی را به خود و جامعه یادآوری می‌کنیم و در نتیجه آنچه را که برای این کار برنامه‌ریزی شده است دوباره بیدار می‌کنیم.

ازدواج کانو و ChatGPT نشان می دهد که با وجود سرعت فعلی پیشرفت تکنولوژی، همراهی هوش مصنوعی و مشارکت های فرااجتماعی کمتر یک انقلاب تکنولوژیکی و بیشتر یک مشکل روانی است. ما متوجه شدیم که ارتباطات انسانی اکنون ناامن و نامطلوب به نظر می رسد. هوش مصنوعی علت نیست، بلکه سودمند است.

چیس هیوز، دانشمند علوم رفتاری، گفت که در دنیای اشباع شده از رسانه، ما توجه را با ارتباطات اشتباه می گیریم. در واقع، هوش مصنوعی در توجه با پاسخ‌های فوری، تعامل شخصی و اعتبارسنجی ثابت برتری دارد. بسیاری از افراد از نظر عاطفی توسط انسان های دیگر تخلیه می شوند و انرژی خود را از طریق توجه ارائه شده توسط هوش مصنوعی به دست می آورند.

همانطور که هوش مصنوعی در زندگی عاطفی ما بیشتر و بیشتر اهمیت پیدا می کند، یک سوال مهم مطرح می شود که ما باید به جای یک روبات از خود بپرسیم. سوال این است که نسل بشر از صمیمیت در آینده چه می خواهد. اطمینان یا شگفتی، اطمینان یا دگرگونی؟

پاسخ به این سوال ممکن است این باشد که فردا چه چیزی ما را کمی انسان تر از آنچه امروز به نظر می رسیم می کند.

ICTNN