
از طلا، نقره، مس، کبالت، لیتیوم، آلومینیوم و حتی فلزات کمیاب دیگر در ساختار داخلی گوشی ها استفاده می شود و نقش مهمی در عملکرد و دوام دستگاه دارند.
طلا در میان این ترکیبات جایگاه ویژه ای دارد، زیرا رسانایی بالا، مقاومت در برابر خوردگی و اتصال مطمئن بین قطعات الکترونیکی را فراهم می کند. بر اساس برآوردها، در هر گوشی هوشمند به طور متوسط 0.034 گرم طلا وجود دارد. این مقدار در ظاهر ناچیز است اما وقتی از نظر حجم تولیدات صنعتی در دنیا به آن نگاه می کنیم به عدد بسیار بزرگی دست می یابیم. به عنوان مثال، شرکت های بزرگ فناوری هر سال میلیون ها دستگاه را به بازار عرضه می کنند که حجم کل طلای پنهان در آنها به چندین تن می رسد.
برد اصلی گوشی یا مادربرد مهمترین قسمتی است که طلا دارد. لایه های نازکی از طلا یا ردهای داخلی طلا و نقره روی این تخته قرار می گیرد تا ارتباط الکتریکی و دیجیتالی بین اجزا ایجاد شود. در برخی از دستگاه های بزرگتر مانند سرورها، مقدار طلا در هر واحد حدود 1 گرم است. علاوه بر مادربرد، کانکتورهای سیم کارت، درگاه های شارژ، کانکتورهای صوتی، لنز دوربین و قطعات پردازنده نیز به دلیل نیاز به اتصال پایدار، روکش طلایی دارند.
کارشناسان بازیافت الکترونیک می گویند برای استخراج تنها یک گرم طلا باید قطعات داخلی حدود 41 گوشی هوشمند بازیافت شود. به همین دلیل، رها کردن گوشیهای قدیمی در سطل زباله یا نگهداری آنها در خانه به معنای هدر رفتن منابع معدنی و افزایش آلودگیهای زیستمحیطی است. به نوبه خود، بازیافت آنها می تواند طلا و سایر فلزات کمیاب را دوباره وارد چرخه تولید کند.
با وجود تلاشهای مداوم برای ساخت قطعات جدید بدون تکیه بر خاکهای کمیاب، صنعت الکترونیک همچنان به طلا و سایر فلزات گرانبها نیاز دارد. به همین دلیل استفاده مسئولانه از تجهیزات دیجیتال و تحویل به مراکز بازیافت مورد اعتماد یکی از راه های کاهش فشار بر معادن و محیط زیست است.
منبع: https://www.itna.ir/news/87664/%DA%AF%D9%88%D8%B4%DB%8C-%D9%85%D8%B9%D8%AF%D9%86-%D8%B7%D9%84%D8%A7%D8%B3%D8%AA-%DA%A9%D8%B4%D9%81-%D9%81%D9%84%D8%B2%D8%A7%D8%AA-%D8%A7%D8%B1%D8%B2%D8%B4%D9%85%D9%86%D8%AF-%D8%AA%D9%84%D9%81%D9%86-%D9%87%D9%85%D8%B1%D8%A7%D9%87
تحریریه ICTNN شبکه خبری






































